Normalnie REWELACJA! Az się dziwie ze dziennikarze tego nie podłapali. Z poniższych statystyk ściągniętych ze stron policji
wynika iż ogółem, liczba stwierdzonych przestępstw korupcyjnych w roku 2006 (w stosunku do poprzedniego) w niektórych przypadkach wzrosła (a w nielicznych nieznacznie -naprawdę nieznacznie- spadła, podobnie wykrywalność -tu jeszcze gorzej - co jednoznacznie dowodzi faktowi że główne hasła PIS mówiące o walce z korupcją są GÓWNO warte!
Fenomen PiS-u polega na tym iż co pewien czas –pomijając już czy słusznie czy niesłusznie (a w przypadku Kaczmarka było to
bezprawne) – zatrzymują kogoś zarzucając mu korupcje i co było dotąd nie do pomyślenia odraz zwołują konferencje ogłaszając
to jako swój sukces co wytwarza atmosferę u ludzi o dość niskiej ilości zwojów mózgowych iż jest to pierwsza partia która
zaczęła realną walkę z korupcją. A jest to oczywiście nieprawda, bo to za rządów SLD wyjaśniono największe afery, czy rozbito
największe mafie, różnica pomiędzy rządami Pis-u a SLD polega na tym ze w tamtych czasach jedyne co ludzie w TV słyszeli to
krótka głosowa notkę rzecznika prokuratury – co w cywilizowanych państwach prawa ma miejsce – zamiast telewizyjnego SHOW
serwowanego nam przez Show ministra magistra prawa z średnią 3,84 ze studiów, którego to biuletyn rządowy - zamieszczający treść zeznań składanych w prokuraturze 15 minut po fakcie - wypromował na wybitnego prawnika!
Przypominam, że ostatnio na konwencji PIS ów wybitny prawnik twierdził że wykrywalność przestępstw korupcyjnych wzrsła o 100%. hmm ... no tak ... gdy się przyjrzymy przestępstwu z Art. 228 § 6 to rzeczywiście ma rację,... w roku 2005 liczba popełnionych przestępstw tego typu wynosiła 0, a więc wskażnika nie było '-', a w roku 2006 liczba ta wzrosła do 1 i zostało to wykryte (sprawca całego jednego przestępstwa) tak więc wskaźnik wyniósł 100%, czyli wzrósł o 100% :-) Gratuluje emerytkom ich idola, wierzcie dalej temu Panu a daleko zajdziecie .... Niestety piękne słowa i piękny wizerunek nie zawsze chodzą w parze z uczciwością ....
Art. 228
§1. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową lub osobistą lub jej obietnicę lub takiej
korzyści żąda, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§3. Jeżeli czyn określony w § 1 został popełniony w związku z naruszeniem przepisów prawa, sprawca podlega karze pozbawienia
wolności od roku do 10 lat.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega także ten, kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, uzależnia wykonanie czynności
służbowej od otrzymania korzyści majątkowej.
§ 5. Kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, przyjmuje korzyść majątkową znacznej wartości lub jej obietnicę, podlega
karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 6. Karom określonym w § 1-5 podlega odpowiednio także ten, kto, w związku z pełnieniem funkcji publicznej w państwie obcym
lub w organizacji międzynarodowej, przyjmuje korzyść majątkowom lub osobistą albo jej obietnicę lub takiej korzyści żąda,
albo uzależnia wykonanie czynności służbowej od jej otrzymania.
Art. 229
§ 1. Kto udziela lub obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną, w związku z
pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi sprawca, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności lub pozbawienia wolności do lat dwóch.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą funkcję publiczną do naruszenia przepisów
prawa lub udziela albo obiecuje udzielić takiej osobie korzyści majątkowej lub osobistej za naruszenie przepisów prawa,
podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 4. Kto osobie pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, udziela albo obiecuje udzielić korzyści
majątkowej znacznej wartości, podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
§ 5. Karom określonym w § 1-4 podlega odpowiednio także ten, kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub
osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w państwie obcym lub w organizacji międzynarodowej, w związku z pełnieniem tej
funkcji.
§ 6. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 1-5, jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich obietnica
zostały przyjęte przez osobę pełniącą funkcję publiczną, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania
przestępstw i ujawnił wszystkie istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art. 230.
§ 1. Kto, powołując się na wpływy w instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w
zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi albo wywołując przekonanie innej osoby lub
utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu takich wpływów, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy w zamian za korzyść
majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 230a.
§ 1. Kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej w zamian za pośrednictwo w załatwieniu sprawy w
instytucji państwowej, samorządowej, organizacji międzynarodowej albo krajowej lub w zagranicznej jednostce organizacyjnej
dysponującej środkami publicznymi, polegające na bezprawnym wywarciu wpływu na decyzję, działanie lub zaniechanie osoby
pełniącej funkcję publiczną, w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
§ 2. W wypadku mniejszej wagi, sprawca podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 3. Nie podlega karze sprawca przestępstwa określonego w § 1 albo w § 2 jeżeli korzyść majątkowa lub osobista albo ich
obietnica zostały przyjęte, a sprawca zawiadomił o tym fakcie organ powołany do ścigania przestępstw i ujawnił wszystkie
istotne okoliczności przestępstwa, zanim organ ten o nim się dowiedział.
Art. 231.
§ 1. Funkcjonariusz publiczny, który, przekraczając swoje uprawnienia lub nie dopełniając obowiązków, działa na szkodę
interesu publicznego lub prywatnego,podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,podlega
karze pozbawienia wolności od roku do lat 10.
§ 3. Jeżeli sprawca czynu kreślonego w § 1 działa nieumyślnie i wyrządza istotną szkodę,
podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
§ 4. Przepisu § 2 nie stosuje się, jeżeli czyn wyczerpuje znamiona czynu zabronionego określonego w art. 228
Korupcja - REWELACJA 
